Η εικόνα της οδού Σταδίου στη Βέροια μιλά από μόνη της. Δέντρα που ξεράθηκαν, άλλα που καταστράφηκαν από τροχαία ατυχήματα εδώ και χρόνια και, στη θέση τους, μόνο κενά. Κανείς δεν φρόντισε να τα αντικαταστήσει, κανείς δεν θεώρησε προτεραιότητα την αποκατάσταση μιας στοιχειώδους εικόνας αστικού πρασίνου.
Για ακόμη μία φορά, οι πολίτες της Βέροιας παρακολουθούν αντικρουόμενες δηλώσεις γύρω από ένα έργο που εδώ και χρόνια παρουσιάζεται ως σημαντική σιδηροδρομική παρέμβαση για την περιοχή.
Η νέα επίθεση αγέλης αδέσποτων σε μαθητές του 7ου Δημοτικού Σχολείου Βέροιας δεν είναι «ένα μεμονωμένο περιστατικό». Είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει ένα ποτήρι φόβου, αγανάκτησης και πλήρους αίσθησης εγκατάλειψης που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες της πόλης.
ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΟΧΛΙΟΥΡΟΥ - Υπάρχουν στιγμές που η φύση δίπλα μας δημιουργεί τοπία τόσο εξωτικά, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι πράγματι στην Ημαθία ή σε κάποιον μακρινό, τροπικό παράδεισο!
Ο πρόσφατος βανδαλισμός με σπρέι στα γραφεία του Αθλητικού Σωματείου ΑμεΑ «Αιγές Βεργίνα» στη Βέροια έδειξε το πιο άσχημο πρόσωπο του άκριτου οπαδικού φανατισμού. Ήταν μια ενέργεια που πλήγωσε την αισθητική και τον σεβασμό που οφείλουμε όλοι σε έναν χώρο καθημερινού αγώνα και κοινωνικής προσφοράς.
ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ (ΡΕΠΟΡΤΑΖ) ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΒΕΡΟΙΑ» (25/05/26)
Την περασμένη εβδομάδα, για περίπου μία ώρα, όχημα παρέμεινε σταθμευμένο στο κέντρο της πόλης, πάνω στην πλατεία Δημαρχείου.
Η εικόνα της παλιάς Βέροιας κρυμμένη πίσω από λαμαρίνες δεν τιμά ούτε την ιστορία της ούτε την καθημερινότητα των κατοίκων της. Η τοποθέτηση πρόχειρων μεταλλικών φραγμών μπροστά από διατηρητέα κτίρια, με το επιχείρημα της ασφάλειας, μπορεί να αποτρέπει έναν άμεσο κίνδυνο, όμως δημιουργεί μια συνολική εικόνα εγκατάλειψης.
Τετάρτη μεσημέρι στο κέντρο της Βέροιας. Μία ακόμη μέρα όπου η καθημερινότητα στους δρόμους θυμίζει περισσότερο… δοκιμασία υπομονής παρά φυσιολογική μετακίνηση.
Από τον Εμπορικό Σύλλογο Βέροιας ανακοινώνεται ότι:
ΓΙΑΤΙ Η ΒΕΡΟΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ; ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑ Η ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ ΚΑΤΣΑΒΟΥΝΙΔΟΥ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ, ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΠΘ
Καταγγελία αναγνώστη φέρνει στο φως μια σοβαρή κατάσταση στην Πλατεία Ωρολογίου, κοντά στο μνημείο του Κώστα Βαρώτσου. Όπως μας αναφέρθηκε, παιδί παραλίγο να τραυματιστεί σοβαρά, όταν έπαιζε στο σημείο και κινδύνεψε να χτυπήσει το κεφάλι του.
Συνεχής εικόνα αυθαιρεσίας καταγράφεται στην Οδός Μητροπόλεως, όπου ΙΧ οχήματα σταθμεύουν επανειλημμένα σε θέσεις που προορίζονται αποκλειστικά για δίκυκλα, παραμένοντας μάλιστα για ώρες χωρίς καμία συνέπεια.
Στην Πλατεία Ελιάς της Βέροιας, ένας δημόσιος χώρος που προορίζεται για περίπατο και ανάσα, καταλήγει να χρησιμοποιείται σαν ιδιωτικό πάρκινγκ από ασυνείδητους οδηγούς. Η εικόνα δεν είναι απλώς απογοητευτική, είναι ενδεικτική μιας νοοτροπίας που θεωρεί τον δημόσιο χώρο «ξέφραγο αμπέλι».
Στη Βέροια φαίνεται πως κάποιοι έχουν μπερδέψει τον κάδο με ιδιωτική χωματερή. Καταστήματα και πολίτες που ξεφορτώνονται ό,τι δεν τους βολεύει -τζάμια, χαρτόκουτα, μπάζα- και το αφήνουν εκεί λες και κάποιος άλλος θα «μαζέψει τα κομμάτια» (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Η Υπηρεσία Καθαριότητας δεν είναι ούτε μάγος ούτε... babysitter για την ανευθυνότητα του καθενός.
Μια σχεδόν καθημερινή εικόνα ταλαιπωρίας βιώνουν οδηγοί και πολίτες στο κέντρο της Βέροιας, εξαιτίας της αυξημένης κίνησης των τουριστικών πούλμαν που καταφθάνουν στην πόλη. Ιδιαίτερα στις περιοχές του Βήματος του Αποστόλου Παύλου και της Ελιάς, η κατάσταση έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο, δημιουργώντας κυκλοφοριακή ασφυξία και έντονη αγανάκτηση.
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΠΟ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΕΡΙΑ – ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ (ΡΕΠΟΡΤΑΖ) ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΒΕΡΟΙΑ» (11/05/26)
Λένε πως η Ελλάδα είναι η χώρα του φωτός, αλλά μάλλον ξέχασαν να αναφέρουν ότι είναι και η χώρα της λακκούβας. Από τα στενά της Βέροιας μέχρι τις λεωφόρους της Αθήνας και από το επαρχιακό δίκτυο μέχρι τους «σύγχρονους» αυτοκινητόδρομους, η οδήγηση στην πατρίδα μας έχει πάψει προ πολλού να είναι μετακίνηση. Είναι μια δοκιμασία για γερά νεύρα, ατσάλινες αναρτήσεις και τσέπες που αντέχουν.
