• ΒΕΡΟΙΑ
  • Posted
  • Διαβάστηκε 1462 φορές

Μπεν: «Σωτηρία για τη ΒΕΡΟΙΑ και Τσάμπιονς Λιγκ»

Την περασμένη σεζόν πήρε τη ΒΕΡΟΙΑ από το... χέρι και χάρη στα 15 γκολ του, που τον έφεραν στη δεύτερη θέση των σκόρερ, τη γλίτωσε από τον υποβιβασμό. Φέτος έχει ξεκινήσει και πάλι δυνατά, αφού σε δύο αγωνιστικές μετράει 1 γκολ και 2 ασίστ.

Ο Ελ Φαρντού Μοχάμεντ Μπεν Ναμπουχανέ, ή απλά... Μπεν, που αποτελεί ένα από τα «ισχυρά χαρτιά» που έχει στα χέρια του ο Χοσέ Κάρλος Γκρανέρο σε αυτό το εντυπωσιακό ξεκίνημα της «Βασίλισσας», μίλησε στην εφημερίδα «Live Sport» για όλους και για όλα.

Αναλυτικά:

Παίξατε πολύ καλά και για δεύτερη σερί χρονιά κερδίσατε στην Κρήτη.

«Ναι, πήραμε μια σπουδαία νίκη σε μια δύσκολη έδρα. Αυτά τα αποτελέσματα μας ανεβάζουν το ηθικό για τη συνέχεια».

Έχετε κάνει ένα εξαιρετικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, με δύο νίκες σε ισάριθμα ματς. Πού προσδοκάτε να φτάσετε;

«Έχουμε καλούς παίκτες και πολύ καλό προπονητή. Αν παίζεις καλό ποδόσφαιρο και αμύνεσαι σωστά, τότε κερδίζεις. Θέλουμε να πάμε καλύτερα από πέρυσι και να σωθούμε όσο το δυνατόν νωρίτερα».

Τώρα πάτε για το «3 στα 3» κόντρα στην Κέρκυρα και ακολουθεί το ματς στο «Γ. Καραϊσκάκης».

«Σίγουρα, μπορούμε να πάμε να παίξουμε με τον Ολυμπιακό και να έχουμε 9 βαθμούς. Θα παλέψουμε το ματς. Θέλουμε να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι».

Ο Γκρανέρο θέλει να παίξει σύγχρονο ποδόσφαιρο και να εφαρμόσει το ισπανικό στιλ. Πιστεύεις ότι μπορείτε να προσαρμοστείτε σε αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού;

«Ασφαλώς και μπορούμε. Το δείξαμε και στα πρώτα δύο ματς που παίξαμε καλά, είχαμε καλές αποστάσεις στις γραμμές και κάναμε περισσότερες επιθέσεις. Αρχίζουμε να εφαρμόζουμε πλέον σε μεγάλο βαθμό αυτά που μας ζητάει ο προπονητής».

Τι άλλαξε ο Γκρανέρο σε σχέση με τον Ντόστανιτς;

«Πολλά πράγματα. Έχουν διαφορετική φιλοσοφία, είναι τελείως διαφορετικοί προπονητές».

Την περασμένη σεζόν βγήκες δεύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα με 15 γκολ. Ποιοι είναι οι προσωπικοί σου στόχοι για τη νέα χρονιά;

«Θέλω να σκοράρω σε κάθε παιχνίδι για να αποφύγουμε τον υποβιβασμό. Ελπίζω να βοηθήσω την ομάδα. Αυτό που θέλω εγώ, είναι να πάει όσο καλύτερα γίνεται η ομάδα».

Στην αρχή της χρονιάς ακούστηκαν ότι είχες αρκετές προτάσεις. Τελικά, τι ισχύει απ’ όλα όσα έχουν γραφτεί;

«Αυτό το γνωρίζει ο μάνατζέρ μου. Δεν μου είχε πει ότι υπάρχει κάτι, οπότε μάλλον δεν είχαν έρθει προτάσεις».

Έχεις αγωνιστεί και στο γαλλικό πρωτάθλημα. Ποιες είναι οι διαφορές σχετικά με το ελληνικό;

«Είναι πολύ διαφορετικά πρωταθλήματα. Στη Γαλλία υπάρχει πολλή τακτική. Έχουν πολύ δυνατές ομάδες και κάθε χρόνο αρκετές απ’ αυτές διεκδικούν τον τίτλο. Εδώ μόνο ο Ολυμπιακός κερδίζει το πρωτάθλημα και δεν υπάρχει τόσο μεγάλος ανταγωνισμός».

Τι θα προτιμούσες; Να επιστρέψεις στη Γαλλία ή να αγωνιστείς σε μια μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας;

«Δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα, εγώ και η οικογένειά μου είμαστε χαρούμενοι στη Βέροια. Εάν πήγαινα σε άλλη ομάδα, θα ήθελα να είναι κάποια που παίζει στο Γιουρόπα Λιγκ ή στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι το μεγάλο μου όνειρο».

Ποια είναι η αγαπημένη σου στιγμή ως ποδοσφαιριστή;

«Όταν έκανα για πρώτη φορά χατ τρικ. Ήταν την περασμένη σεζόν απέναντι στην Καλλονή».

Τον περασμένο Μάρτιο, στα 25 σου, έκανες το ντεμπούτο σου με την εθνική ομάδα της χώρας σου (Κομόρες) εναντίον της Μπουρκίνα Φάσο. Πώς ένιωσες φορώντας για πρώτη φορά το εθνόσημο;

«Πολύ χαρούμενος. Είμαστε μια μικρή χώρα με μικρή ιστορία. Έχουμε πολλούς νέους παίκτες και θέλουμε να παίζουμε καλά. Στην επόμενη διοργάνωση θέλουμε να τα πάμε καλύτερα. Είναι δύσκολο, πάντως, γιατί παίζουμε με πολύ καλούς ποδοσφαιριστές».

Μια τελευταία ερώτηση. Θα σε πάω στο παρελθόν. Ξεκίνησες την καριέρα σου από τη Μαγιότ και στη συνέχεια πήγες στη Σεντ Πιερουά. Εκεί σε είδαν από τη Χάβρη, όπου και πήρες την πρώτη σου μεταγραφή. Πόσο εύκολο είναι, λοιπόν, για ένα παιδί που μένει στις Κομόρες να παίξει ποδόσφαιρο;

«Από το χωριό μου (σ.σ.: Μαγιότ) πήγα στη Σεντ Πιερουά και μετά στη Χάβρη σε ηλικία 16 ετών. Μου ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στην αρχή, αφού ήμουν σε μια άλλη χώρα. Είναι πολύ δύσκολο κάποιο νέο παιδί από τις Κομόρες να παίξει ποδόσφαιρο. Είχα πολλούς φίλους που παίζαμε μαζί, αλλά δεν κατάφεραν να φύγουν από το νησί και να παίξουν σε κάποια ομάδα».