Γιάννης Πάγκος στο kerkidasport: Η Βέροια που λείπει από την SL, η τοξικότητα και η επόμενη μέρα του ποδοσφαίρου

Ο αγαπητός συνάδελφος και φίλος Γιάννης Πάγκος, ένας άνθρωπος που έχει κερδίσει τον σεβασμό του φίλαθλου κοινού, μιλάει στο kerkidasport.gr σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Θυμάται τις έντονες ποδοσφαιρικές στιγμές που έζησε στην Ημαθία με τη Βέροια, αναλύει την άνοδο του ελληνικού πρωταθλήματος, παίρνει θέση για την τοξικότητα στα γήπεδα και καταθέτει τις σκέψεις του για τη νέα εποχή της δημοσιογραφίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Γιάννη, έχεις ζήσει αμέτρητα μεγάλα ματς. Ποιο είναι τελικά το μυστικό για να κρατάει ένας σπίκερ τις ισορροπίες στην ένταση της στιγμής, χωρίς να παρασύρεται από την εξέδρα;

«Δεν ξέρω αν υπάρχει μυστικό γιατί κάθε παιχνίδι είναι και μία νέα ιστορία και αυτό είναι το γοητευτικό. Σίγουρα, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος όσο το δυνατόν καλύτερα, για το παιχνίδι, για τις ομάδες, για τους παίκτες αλλά πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και για το απρόβλεπτο, αυτό που μπορεί να συμβεί σε ένα παιχνίδι. Ενας ασφαλής δρόμος είναι να θυμόμαστε πάντα, ότι το ποδόσφαιρο είναι ο πρωταγωνιστής, αυτοί που παίζουν είναι οι πρωταγωνιστές και όχι οι τριγύρω -με ό,τι αυτό συνεπάγεται- και φυσικά στους τριγύρω είναι και αυτοί που περιγράφουν».

Πριν μια δεκαετία σε βλέπαμε συχνά στην Ημαθία για τα ματς της Βέροιας στη Super League. Τι αναμνήσεις σου άφησε εκείνη η ομάδα και πόσο λείπει σήμερα η "Βασίλισσα του Βορρά" και άλλες παραδοσιακές μεγάλες δυνάμεις της επαρχίας από το προσκήνιο;

«Μόνο καλές αναμνήσεις έχω από την ατμόσφαιρα του γηπέδου της Βέροιας από τα παιχνίδια που είδαμε εκεί. Μπορεί να έχουν περάσει κάποια χρόνια αλλά οι αναμνήσεις είναι έντονες. Και θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν είναι μόνο το γήπεδο της Βέροιας αλλά και το προπονητικό κέντρο στο Ταγαροχώρι γιατί και εκεί βρισκόμασταν συχνά για τις ανάγκες του ρεπορτάζ και για τις δηλώσεις των ανθρώπων της ομάδας. Σίγουρα λείπει η Βέροια, σίγουρα λείπει μία ανταγωνιστική Βέροια γιατί -εκτός όλων των άλλων- είναι μία πόλη που μπορεί να συσπειρώσει ποδοσφαιρικά τον κόσμο της, μία πόλη και μία ομάδα που έχει τεράστια ιστορία και καλό είναι να τη θυμόμαστε πολύ συχνά».

Είσαι κατά γενική ομολογία από τους λίγους που εμπνέουν σεβασμό σε όλους τους φιλάθλους. Πόσο δύσκολο είναι να μένεις "καθαρός" και αντικειμενικός μέσα στην τοξικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου;

«Μακάρι να το καταφέρνω αυτό, τι να πω… Σίγουρα χρειάζεται πάντα προσπάθεια. Δεν θα πω εύκολο ή δύσκολο, θα πω απλώς ότι οφείλουμε όλοι να έχουμε μία ειλικρινή στάση απέναντι στο ποδόσφαιρο, το αγνό ποδόσφαιρο. Αν αυτό υπηρετούμε τότε μου φαίνεται εύκολο να κρατηθεί κάποιος μακριά από ό,τι μπορεί να μουτζουρώσει την ομορφιά αυτού του υπέροχου αθλήματος».

Βλέπουμε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια. Πέρα από την αγωνία, θεωρείς ότι έχει ανέβει και η ποιοτική του στάθμη;

«Σίγουρα, εκτός από τον ανταγωνισμό, έχει ανέβει ποιοτικά και το πρωτάθλημα και αυτό νομίζω ότι το βλέπουμε από την κορυφή μέχρι και τη βάση. Οι ομάδες νιώθουν ότι θα πρέπει να φροντίσουν για την ποιότητά τους και κάθε πρωτάθλημα που έρχεται, τόσο πιο ανταγωνιστικό γίνεται. Οι ομάδες κατανοούν ότι χωρίς να βελτιώσουν το ποδόσφαιρο, δύσκολα μπορούν να ανταποκριθούν στον υψηλό ανταγωνισμό».

Στην εποχή του internet και των social media, η πληροφορία τρέχει γρήγορα αλλά συχνά επιδερμικά. Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που ξεκινάει τώρα στον χώρο;

«Δεν μου αρέσει να δίνω συμβουλές, μου αρέσει να υποστηρίζω, μου αρέσει να είμαι συμπαίκτης, μου αρέσει να συμμετέχω. Ειδικά στη συγκεκριμένη ερώτηση θα πρόσθετα και το κομμάτι της τεχνητής νοημοσύνης που πλέον είναι εδώ, και διεκδικεί ένα πολύ μεγάλο μέρος και μερίδιο σε ό,τι αφορά στην πληροφορία. Νιώθω ότι περισσότερο έχουμε ανάγκη εμείς από τις συμβουλές των νεότερων στο πώς λειτουργεί όλο αυτό το κομμάτι της τεχνολογίας παρά να μπορούμε εμείς να δίνουμε συμβουλές σε αυτούς. Να προσθέσω όμως ότι με όλη αυτή την έκρηξη και έξαρση της τεχνολογίας δεν θα πρέπει να προσπερνάμε τον άνθρωπο και την αξία της ατομικής ευθύνης στο φιλτράρισμα των πληροφοριών και των ειδήσεων».

Αν απομόνωνες μία και μόνο στιγμή στην καριέρα σου που σε έκανε να πεις "γι' αυτό αγαπάω αυτή τη δουλειά", ποια θα ήταν αυτή;

«Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία γιατί είναι τόσες πολλές και αν φανεί αυτό σε κάποιον υπερβολικό θα πω απλώς ότι είναι υπέροχο να μπορείς να ζεις από κοντά την ιστορία να γράφεται. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό… Ένα παιχνίδι που γίνεται, ένα ωραίο γκολ, ένα ωραίο καλάθι, συναισθήματα ακραία που ο αθλητισμός χαρίζει, οι πρωταγωνιστές να μιλάνε για τα επιτεύγματά τους. Όταν αυτά τα ζεις από κοντά λες για αυτό αγαπάω αυτή τη δουλειά».

Επιμέλεια: Οικονόμου Λεωνίδας