Κάποια στιγμή θα πρέπει να παρθούν αποφάσεις για βιώσιμα Πρωταθλήματα

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα είναι μία πονεμένη ιστορία. Κυρίως στην δεύτερη και την τρίτη (κάτι σαν ημιεπαγγελματική πλέον) κατηγορία.

Συνολικά 32 προσφυγές ποδοσφαιριστών έχει στο πινάκιο της η Επιτροπή Επίλυσης Οικονομικών διαφορών για τη Δευτέρα 20 Ιουνίου. Οι προσφυγές είναι από ποδοσφαιριστές όλων των κατηγοριών. Αυτό δεν είναι ένα «φορτωμένο» πινάκιο της Επιτροπής. Η εικόνα είναι συνηθισμένη. 

Στις υποθέσεις που θα εκδικαστούν τη Δευτέρα έξι ποδοσφαιριστές στρέφονται κατά του Καραϊσκάκη Άρτας και οκτώ κατά των Τρικάλων. Οι δύο ομάδες έχουν υποβιβαστεί στην Γ’ Εθνική, οπότε το πιθανότερο είναι η απόφαση που θα πάρουν από την Επιτροπή να έχει υψηλό βαθμό δυσκολίας να γίνει χρήμα. Η μία λύση είναι να εισπράξουν τα ποσά που δικαιούνται από την εγγυητική, αν βεβαίως προλάβουν και βρουν υπόλοιπο και η δεύτερη να περιμένουν να επιστρέψουν οι ομάδες και πάλι στη Super League 2, να γίνουν ΠΑΕ και να πιέσουν για την εκτέλεση της απόφασης.

Παρόμοιες περιπτώσεις ανάλγητης συμπεριφοράς ΠΑΕ απέναντι σε ποδοσφαιριστές υπάρχουν εκατοντάδες. Στο πινάκιο υπάρχει και το όνομα του Κανακούδη ο οποίος διεκδικεί τα χρήματα του από τον Ηρακλή στον οποίο αγωνίστηκε πριν από τέσσερα χρόνια. Ο πρώην «κυανόλευκος» έχει πλέον σταματήσει το ποδόσφαιρο, αλλά η οφειλή παραμένει.

Όσοι νόμοι κι αν αλλάξουν οι ποδοσφαιριστές συνεχίζουν να είναι απροστάτευτοι. Κι όταν υπάρχουν ποδοσφαιριστές απλήρωτοι στις μισές σχεδόν ομάδες της Super League2 δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα Πρωτάθλημα ίσων όρων.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή διακινούνται διάφορα σενάρια για αναδιαρθρώσεις των κατηγοριών. Από τη Super League1 μέχρι τη Γ’ Εθνική. Και επειδή στο ελληνικό ποδόσφαιρο πάντα γίνεται προσπάθεια για πολιτική ψηφοθηρία, από τη στιγμή που πιθανόν να γίνουν βουλευτικές εκλογές το φθινόπωρο, όλοι ελπίζουν.

Αυτό είναι όμως που πληρώνει το ποδόσφαιρο. Όταν για τις τύχες του δεν αποφασίζει με τεχνοκρατικά κριτήρια ο θεσμικός του φορέας που είναι η ΕΠΟ, παίρνονται αποφάσεις που δεν βοηθούν τη βιωσιμότητα των Πρωταθλημάτων. Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν εγκατέλειψαν και πόσες ομάδες τον Μαραθώνιο της Super League 2, αλλά πόσο μεγάλη είναι η «μαύρη τρύπα» των ομάδων στη λήξη της αγωνιστικής περιόδου. Είναι όλοι οι εργαζόμενοι πληρωμένοι, τα λειτουργικά έξοδα κ.λ.π. ή γράφονται στο… «χιόνι» οι οφειλές; 

Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά. Θα πρέπει να γίνει ένας σοβαρός σχεδιασμός των Πρωταθλημάτων για τον οποίο τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να τον έχει η ΕΠΟ. Δεν μπορεί να αποφασίζουν οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ της Super League1 για τη διαδικασία διεξαγωγής των Πρωταθλημάτων, πόσοι θα υποβιβαστούν και με ποια διαδικασία θα προβιβαστούν οι ομάδες από την Super League2. 

Γιατί οι αποφάσεις τους παίρνονται με ιδιοτελή κριτήρια και όχι με γνώμονα την ανάπτυξη των Πρωταθλημάτων. Ενώ στην Αγγλία όπου υπάρχει διαφορετική κουλτούρα, οι ομάδες που προβιβάζονται στην Premier League έχουν οικονομικό μπόνους προκειμένου να είναι ανταγωνιστικές.

Βασίλης Μάστορας
metrosport.gr