OUT OF LIMITS

Ξεκινώντας να ξετυλίγω τις σκέψεις, τις προτάσεις, τις συμβουλές, εξαρτάται πως το διαβάζει κάποιος, θα ήθελα πρώτα να συγχαρώ τη διοίκηση του ΦΑΣ Νάουσα όχι τόσο για την επιτυχία της ανόδου αυτής καθεαυτής όσο για την απόφαση της για συνέχιση της προσπάθειας που ξεκίνησε 2 περίπου χρόνια πριν και έφτασε φέτος να αποδώσει καρπούς, επαναφέροντας την ομάδα στις εθνικές κατηγορίες μετά από χρόνια, δείχνοντας πίστη σε ένα πλάνο και στην επίτευξή του παρά την πρόσκαιρη μή επίτευξη του στόχου της ανόδου πέρυσι τέτοιο καιρό.

Μετά την σύντομη αλλά απολύτως διδακτική -όπως και η πρώτη- δεύτερη παρουσία μου στη «Βασίλισσα», θα προσπαθήσω να πω και να αναλύσω μέσα από τη στήλη μου όσα δεν πρόλαβα διά ζώσης, στους ανθρώπους που θα αποφασίσουν για τη νέα ποδοσφαιρική χρονιά.

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα θέμα πολυσυζητημένο και αγαπημένο -θα έλεγα- των παραγόντων και των οπαδών περισσότερο, παρά  προπονητών και αθλητών. Θα επικοινωνήσω μαζί σας καταθέτοντας τη δική μου πλευρά ανάγνωσης της σχέσης παρασκηνίου-διαιτησίας με τον πρωταθλητισμό ή και τη σωτηρία στα ελληνικά πρωταθλήματα, όπως θα το ξαναπώ την έχω βιώσει και όχι όπως την φαντάζομαι.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ και έχει μια τεράστια βάση φιλάθλων, οι οποίοι ασχολούνται με αυτό, και το πάθος τους είναι τόσο μεγάλο που η επιρροή του έχει σχεδόν την δύναμη της θρησκείας.

Όσα χρόνια δουλεύω στο ποδόσφαιρο, είχα πάντα μια «αδυναμία» στη δουλειά των προπονητών και δεν είναι τυχαίο ότι μόνο μια φορά άλλαξα προπονητή στη μέση της χρονιάς, βλέποντας ότι η επιλογή του καλοκαιριού ήταν λάθος. Δικό μου λάθος βέβαια και όχι του προπονητή και το λέω με την έννοια ότι  εγώ έκανα την επιλογή και δεν ήρθε μόνος του ο προπονητής στην ομάδα. Φυσικά, αυτός που την «πλήρωσε» ήταν ο προπονητής και όχι αυτός που τον επέλεξε. Σκληρό και άδικο; 100%

Με την ευκαιρία της διακοπής του πρωταθλήματος της SL1 λόγω των αγώνων για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου, στο οποίο δυστυχώς δεν θα δώσουμε το παρόν, ας μιλήσουμε λίγο για τις εθνικές μας ομάδες αφού ιδιαίτερα για την μεγάλη ομάδα αλλά και για την Κ21 γίνεται τελευταία μεγάλος ντόρος.

Θα προσπαθήσουμε στο σημερινό άρθρο της στήλης να αναλύσουμε τη διαδικασία μέσα από την οποία οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής θα διεκδικήσουν την άνοδο στην SL2 αλλά και την παραμονή τους σε αυτή.

Έχετε σίγουρα ακούσει δεκάδες φορές στην ορολογία του ποδοσφαίρου να λένε όσοι ασχολούνται μ αυτό: “ενδιαφέρον project η τάδε ομάδα”, “μου άρεσε το project της ομάδας και ήρθα” και πολλές άλλες ατάκες με τη λέξη project. Ενδεχομένως, παλιότερα να έδινε μια αίγλη σε όποια προσπάθεια γινόταν στο χώρο του ποδοσφαίρου, τα τελευταία χρόνια μάλλον έχει ξεφτίσει η έννοιά της και είναι πλέον λόγος χλευασμού και ειρωνείας για όποιον την ξεστομίσει.

Είναι μεγάλη μου αδυναμία τα μικρά παιδιά που έχουν στόχο να παίξουν ποδόσφαιρο και έχω αφιερώσει πολύ χρόνο σε συζητήσεις πάνω στο θέμα αυτό, τόσο με τους ίδιους τους πρωταγωνιστές όσο και με τους γονείς τους. Πώς όμως ξεκινάει το ταξίδι ενός μικρού αθλητή/τριας στον μαγικό κόσμο του ποδοσφαίρου, που στη συνέχεια προορίζεται να καλύψει τις ανάγκες συλλόγων σε επίπεδο ενηλίκων;

Η επικοινωνία είναι μια λέξη κλειδί στην επιτυχία σε κάθε μορφή της ζωής, προσωπική ή επαγγελματική. Οπότε δεν θα μπορούσα να αισθανθώ πιο ευχάριστα όταν άκουσα την πρόταση των ανθρώπων του kerkidasport.gr να προσπαθήσω για πρώτη φορά να επικοινωνήσω με όλους εσάς που έχετε τη διάθεση ακόμη να διαβάζετε απόψεις, ειδήσεις, σχόλια που αφορούν την αγάπη σας για το ποδόσφαιρο, όσο κι αν αυτή η αγάπη τις περισσότερες φορές εκνευρίζει, πληγώνει και μερικούς πιο θερμόαιμους τους φτάνει στα όρια τους.

Από την επόμενη εβδομάδα ξεκινά η συνεργασία του kerkidasport.gr με τον έμπειρο Ημαθιώτη ποδοσφαιρικό παράγοντα Γιώργο Τουτζάρη.