Κοκτέιλ: Ηχηρές αποχωρήσεις στο παρκέ, διαχρονικά αδιέξοδα στο χορτάρι

Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη, ωστόσο, προκαλεί η εμπλοκή τους με την άλλη ομάδα μπάσκετ της πόλης, τους Αετούς Βέροιας, που μετονομάστηκαν σε «VERIA BC).

Πρόκειται για δύο παράγοντες που επί πολλά χρόνια ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον ιστορικό Φίλιππο και την πορεία του στο ελληνικό μπάσκετ. Για τον λόγο αυτό, θεωρώ εύλογο το ενδιαφέρον των φιλάθλων να πληροφορηθούν τι ακριβώς οδήγησε στην αποχώρησή τους.

Χωρίς διάθεση να προκαταλάβω καταστάσεις ή να αποδώσω ευθύνες, πιστεύω ότι ο κόσμος του Φιλίππου δικαιούται μια ξεκάθαρη ενημέρωση από τους ίδιους για τους λόγους της απόφασής τους, αλλά και για τη νέα τους πορεία στους Αετούς Βέροιας.

Όταν άνθρωποι που έχουν συνδέσει το όνομά τους επί δεκαετίες με έναν ιστορικό σύλλογο αποχωρούν, είναι φυσικό να υπάρχουν ερωτήματα. Και η καλύτερη απάντηση σε αυτά είναι η ενημέρωση και η διαφάνεια.

Θέλω να πιστεύω ότι η αποχώρησή τους δεν θα οδηγήσει την ομάδα του Φιλίππου (αποσύρθηκε από την NATIONAL LEAGUE 2) σε δύσκολα μονοπάτια. Οι άνθρωποι που έχουν πλέον την ευθύνη της ομάδας θα πρέπει να βρουν τις λύσεις, ώστε ο σύλλογος να συνεχίσει να λειτουργεί απρόσκοπτα και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας εποχής.

Όσο για το αν θα υπάρξουν στόχοι που θα κοιτάζουν ψηλότερα, κρατώ προς το παρόν μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Οι επόμενες κινήσεις θα δείξουν αν ο Φίλιππος μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω και να δημιουργήσει ξανά προσδοκίες στον κόσμο του.

Προσωπικά, δεν με ενοχλεί καθόλου το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι δύο παράγοντες θα ασχοληθούν πλέον με τους συμπολίτες Αετούς. Αντίθετα, μακάρι η παρουσία και η εμπειρία τους να βοηθήσουν στην υλοποίηση μεγάλων στόχων.

Άλλωστε, μια επιτυχία των Αετών δεν θα είναι μόνο επιτυχία μιας ομάδας. Θα είναι προς όφελος συνολικά του αθλητισμού της πόλης και της Ημαθίας.

Ο υγιής ανταγωνισμός, οι υψηλοί στόχοι και η δημιουργία ισχυρών ομάδων μπορούν μόνο να κάνουν καλό στο μπάσκετ και να δώσουν ακόμη μεγαλύτερη αξία στον αθλητισμό της περιοχής μας.

Στη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Κερκίδα» ο πρώην πρόεδρος της ΑΕ Αλεξάνδρειας και του Μεγάλου Αλεξάνδρου Τρικάλων, κ. Τάκης Παπαδόπουλος, νομίζω ότι έκανε αρκετές σωστές και ουσιαστικές τοποθετήσεις για το ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι στην Ημαθία και ιδιαίτερα στην Αλεξάνδρεια.

Οι επισημάνσεις του έχουν βάση και αποτυπώνουν σε μεγάλο βαθμό μια πραγματικότητα που όλοι γνωρίζουμε.

Ωστόσο, θα πρέπει να πούμε ότι τα συγκεκριμένα ζητήματα δεν είναι καινούργια. Έχουν επισημανθεί και συζητηθεί πολλές φορές στο παρελθόν, από ανθρώπους του ποδοσφαίρου, παράγοντες και φιλάθλους.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να διαπιστώνουμε και να περιγράφουμε τα προβλήματα. Το πραγματικό στοίχημα είναι αν υπάρχει η διάθεση και κυρίως η βούληση να γίνουν πράξεις και να αλλάξει κάτι ουσιαστικά στο ποδόσφαιρο της Ημαθίας και ιδιαίτερα στην Αλεξάνδρεια.

Άλλωστε, είναι γνωστό τοις πάσι πως τις τελευταίες δεκαετίες είμαστε θεατές στο ίδιο σίριαλ. Βεβαιότητα, αβεβαιότητα, ξανά αβεβαιότητα… και η ιστορία συνεχίζεται.

Ένα από τα βασικά προβλήματα ήταν και παραμένει η έλλειψη ενός σταθερού και κατάλληλου διοικητικού σχήματος που θα μπορούσε να «τρέξει» την ομάδα με σχέδιο, οργάνωση και προοπτική.

Παράλληλα, όσοι κατά καιρούς ασχολήθηκαν με την ομάδα, όπως η οικογένεια Παπαδόπουλου, αλλά και άλλοι παράγοντες που τόλμησαν ή θέλησαν να αναλάβουν δράση, έχουν εκφράσει κατά καιρούς διαμαρτυρίες και παράπονα για την περιορισμένη στήριξη από τον Δήμο Αλεξάνδρειας, αλλά και για τη μικρή προσέλευση των φιλάθλων στους αγώνες.

Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία του προβλήματος: μια ιστορική ομάδα χρειάζεται όχι μόνο ανθρώπους που θα αναλάβουν τη διοίκηση, αλλά και ένα περιβάλλον που θα τους στηρίζει έμπρακτα. Διοίκηση, Δήμος, φίλαθλοι και τοπική κοινωνία θα πρέπει να έχουν έναν κοινό στόχο, αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξει κάτι και να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος της αβεβαιότητας.

Για να είμαι πιο εύστοχος στις κρίσεις μου, θα έλεγα ότι οι παράγοντες στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Ημαθίας έχουν πλέον στερέψει.

Αρκεί να κοιτάξει κανείς την εικόνα που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια αρκετές ιστορικές ομάδες, οι οποίες κάποτε είχαν ξεπεράσει τα όρια της Ημαθίας και είχαν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Σήμερα είτε υπολειτουργούν είτε, σε κάποιες περιπτώσεις, δεν συμμετέχουν καν στα τοπικά πρωταθλήματα.

Επομένως, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Αλεξάνδρεια. Είναι ένα γενικότερο πρόβλημα που αγγίζει και τα χωριά της Ημαθίας.

Η έλλειψη ανθρώπων με διάθεση, δυνατότητα και όραμα να ασχοληθούν ενεργά με τις ομάδες είναι πλέον εμφανής. Και χωρίς παράγοντες που θα βάλουν χρόνο, χρήμα και προσωπική προσπάθεια, δύσκολα μπορεί να υπάρξει συνέχεια και προοπτική.

Ίσως, λοιπόν, πριν αναζητήσουμε ευθύνες μόνο στις διοικήσεις, στους δήμους ή στους φιλάθλους, θα πρέπει να δούμε συνολικά τι έχει αλλάξει στην κοινωνία μας και γιατί όλο και λιγότεροι άνθρωποι είναι πλέον διατεθειμένοι να μπουν μπροστά και να στηρίξουν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Ο νυν πρόεδρος της Βέροιας, κ. Αγάπιος Αναστασιάδης, μπορεί να μην διαθέτει το οικονομικό εκτόπισμα που είχαν στο παρελθόν η οικογένεια Μπίκα ή ο Γιώργος Αρβανιτίδης, όμως τα τελευταία χρόνια διοικεί με συνέπεια τη «Βασίλισσα του Βορρά», έχοντας σταθερά ως στόχο την επιστροφή της ομάδας στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Και εδώ, όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στο ποδόσφαιρο δεν αρκούν πάντοτε μόνο τα χρήματα για να γίνει η διαφορά. Υπάρχουν αγωνιστικοί, οργανωτικοί και άλλοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την πορεία μιας ομάδας.

Και φυσικά υπάρχει και αυτό που στον χώρο του ποδοσφαίρου συνηθίζουμε να αποκαλούμε «παρασκήνιο», το οποίο συχνά θεωρείται ότι διαδραματίζει τον δικό του ρόλο στη διαμόρφωση καταστάσεων. Για μια ομάδα που θέλει να επιστρέψει στις επαγγελματικές κατηγορίες, επομένως, χρειάζεται συνολική προσπάθεια, σωστός σχεδιασμός, αγωνιστική δυναμική και ικανότητα να ανταποκριθεί σε όλες τις απαιτήσεις του χώρου.

 Το «Κοκτέιλ» δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Κερκίδα» της Δευτέρας