Ζουλίνιο στο kerkidasport: "Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη γιορτή της ανόδου - Ήθελα να μείνω χρόνια στη Βέροια"

Ο Βραζιλιάνος επιθετικός, που πανηγύρισε την άνοδο στην Α' Εθνική και αγωνίστηκε στα μεγάλα σαλόνια με τα κυανέρυθρα, μιλάει στο kerkidasport.gr. Θυμάται το ιστορικό παιχνίδι με την ΑΕΚ του Ριβάλντο, αποκαλύπτει τις επαφές που διατηρεί ακόμα με την πόλη και στέλνει το δικό του μήνυμα στους φιλάθλους της ομάδας.

Ζουλίνιο, γυρνώντας τον χρόνο πίσω στο 2006, πώς προέκυψε η προοπτική της Βέροιας και ποιες ήταν οι πρώτες σου εντυπώσεις όταν έφτασες στην πόλη;

«Εκείνη τη χρονική περίοδο αγωνιζόμουν στο Κύπελλο Βραζιλίας (Copa do Brasil) με την Εσπορτίβο ντε Μπέντο Γκονσάλβες. Ένας μάνατζερ από την Κρισιούμα είχε επαφή με τους ανθρώπους της Βέροιας. Όταν μου παρουσίασαν το πλάνο και τις υποδομές του συλλόγου, χάρηκα πάρα πολύ. Ο μεγάλος στόχος που μου έθεσαν ήταν η άνοδος στην πρώτη κατηγορία και αυτό με ενθουσίασε από την πρώτη στιγμή.»

Αγωνίστηκες στη "Βασίλισσα του Βορρά" σε μια πολύ ιδιαίτερη και γεμάτη περίοδο, ζώντας και την άνοδο αλλά και τις μάχες στη Super League. Ποιες στιγμές από αυτά τα τρία χρόνια έχουν μείνει ανεξίτηλες στη μνήμη σου;

«Ήταν πραγματικά πολλές οι όμορφες στιγμές. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα μεγάλα παιχνίδια, όπως αυτό απέναντι στην ΑΕΚ όταν αγωνιζόταν εκεί ο Ριβάλντο. Φυσικά, αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν η υποδοχή και η γιορτή που στήθηκε σε ολόκληρη την πόλη από τον κόσμο, όταν επιστρέψαμε μετά το παιχνίδι που σφράγισε την άνοδό μας στην Α' Εθνική!»

Ως επιθετικός και Βραζιλιάνος, ο κόσμος της Βέροιας σε αγάπησε ιδιαίτερα για το πάθος και το ταλέντο σου. Τι θυμάσαι από την ατμόσφαιρα στο Δημοτικό Στάδιο και τη σχέση σου με τους φιλάθλους;

«Ήταν φανταστικά! Ο κόσμος ήταν πολύ θερμός, μας σταματούσαν συχνά στον δρόμο για να μας μιλήσουν και να μας εκφράσουν την αγάπη τους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν νεαρό, τον Νίκο, που αγωνιζόταν τότε στις ακαδημίες της Βέροιας. Ερχόταν πολύ συχνά, συζητούσαμε, κάναμε παρέα και γελούσαμε πολύ μαζί. Ήταν υπέροχη η σχέση με τον κόσμο.»

Θυμάσαι κάποιο από τα γκολ που σημείωσες με τη φανέλα της Βέροιας και απέναντι σε ποια ομάδα ήταν;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν πέτυχα πολλά γκολ, καθώς η κύρια συνεισφορά μου ήταν στις ασίστ για τους συμπαίκτες μου. Όμως, θυμάμαι χαρακτηριστικά το πρώτο μου τέρμα με τη φανέλα της ομάδας, το οποίο ήταν και το πιο ξεχωριστό για μένα, παρότι τώρα δεν μπορώ να ανακαλέσω από τη μνήμη μου το όνομα του αντιπάλου.»

Εκείνη την εποχή η Βέροια διέθετε αρκετή ποιότητα και πολλούς ξένους ποδοσφαιριστές. Ποιοι ήταν οι παίκτες με τους οποίους είχες την καλύτερη συνεργασία εντός και εκτός γηπέδου;

«Είχαμε εξαιρετικό σύνολο. Εκτός γηπέδου ήμουν πολύ κοντά με τον Ζιλβάν, καθώς ήμασταν συμπατριώτες και κάναμε πολλή παρέα. Γενικά το κλίμα ήταν πολύ καλό με όλους: με τους Πολωνούς, με τους παίκτες από τη Σερβία και τη Σλοβακία, αλλά φυσικά και με τους Έλληνες, όπως ο αμυντικός ο Σαμαράς, ο Θέμης (Τζημόπουλος) και αρκετοί άλλοι.»

Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν για έναν Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή να προσαρμοστεί στον ελληνικό τρόπο ζωής και στο στυλ ποδοσφαίρου της χώρας μας;

«Το πιο δύσκολο κομμάτι στην αρχή ήταν σίγουρα η γλώσσα και η διαφορά στην κουλτούρα. Ωστόσο, μόλις καταφέρεις και προσαρμοστείς στο περιβάλλον, όλα γίνονται πιο εύκολα, η καθημερινότητα κυλάει όμορφα και απολαμβάνεις τη ζωή και το ποδόσφαιρο εκεί.»

Παρακολουθείς καθόλου ποδόσφαιρο στην Ελλάδα σήμερα; Γνωρίζεις την πορεία της Βέροιας τα τελευταία χρόνια;

«Δεν καταφέρνω να παρακολουθώ στενά το ελληνικό πρωτάθλημα. Διατηρώ όμως ακόμα επαφή με τον Κινγκ, τον αμυντικό που αγωνιστήκαμε μαζί και ζει πλέον μόνιμα στη Βέροια. Μου ανέφερε πρόσφατα για τις διοικητικές αλλαγές, την αποχώρηση του κυρίου Αρβανιτίδη και το γεγονός ότι η ομάδα βρέθηκε στις χαμηλότερες κατηγορίες.»

Κλείνοντας, τι θα ήθελες να πεις στους φιλάθλους της Βέροιας που θυμούνται ακόμη τη δική σου παρουσία στην ομάδα;

«Θέλω μέσα από την καρδιά μου να τους ευχαριστήσω για όλη την αγάπη και την εκτίμηση που μου έδειξαν όσο αγωνίστηκα εκεί. Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" σε όλους. Θα ήθελα πολύ να είχα μείνει περισσότερα χρόνια στη Βέροια. Ο μόνος λόγος που έφυγα ήταν η ολοκλήρωση του συμβολαίου μου, καθώς ήμουν πραγματικά πάρα πολύ ευτυχισμένος στην ομάδα και την πόλη.»

Πού βρίσκεσαι τώρα και με τι ασχολείσαι επαγγελματικά;

«Πλέον ζω και κατοικώ στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας. Εργάζομαι σε μια εταιρεία κατασκευών (οικοδομικών έργων), όπου έχω αναλάβει θέση υπευθύνου/εργοδηγού.»

Επιμέλεια: Οικονομου Λεωνίδας