Σε βαθιά κρίση ο αθλητικός τύπος στην επαρχία: Η δική μας «Κερκίδα» και η αγωνία της επιβίωσης

Όπως αναδεικνύεται στο εκτενές σημερινό (24/06) αφιέρωμα της εφημερίδας «ΦΩΣ», ο αριθμός των αθλητικών εφημερίδων έχει συρρικνωθεί δραματικά: από τις 70 εφημερίδες που κυκλοφορούσαν το 2010, σήμερα έχουν απομείνει ελάχιστες, όπως η δική μας «Κερκίδα» στη Βέροια και η «Match» στην Πάτρα, παρότι οι βασικές ομάδες των δύο πόλεων (Βέροια και Παναχαϊκή) "βολοδέρνουν" σε χαμηλές κατηγορίες!

Την ίδια στιγμή, οι μεγάλες εφημερίδες των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης έχουν κλείσει, αλλά, σε πείσμα των καιρών, η «Κερκίδα» και η «Match» συνεχίζουν να μάχονται!

Το θέμα ανέδειξε ο καλός συνάδελφος από τα Γιάννενα, Βαγγέλης Γυφτόπουλος, ο οποίος περιγράφει με συγκίνηση την προσπάθεια που γίνεται για να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη και η ενημέρωση στις τοπικές κοινωνίες.

Η «μαύρη» στατιστική και η αγωνία της επιβίωσης

Η ιστορία των τοπικών αθλητικών εφημερίδων είναι συνυφασμένη με τον ρομαντισμό, το μεράκι των εκδοτών και την ανάγκη των τοπικών κοινωνιών να διαβάσουν για την ομάδα της γειτονιάς τους. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πλέον σκληρή:

• Πολλά μεγάλα ονόματα του παρελθόντος, όπως η «Αθλητική Γνώμη» στα Γιάννινα ή το «Σουτ» στην Πάτρα, έχουν περάσει στην ιστορία.
• Οι εκδότες, όπως ο Βίλλης Γαλανομάτης της «Κερκίδας» και ο Μίλτος Σπυρόπουλος της «Match», δίνουν έναν καθημερινό αγώνα επιβίωσης ενάντια στις τεχνολογικές εξελίξεις και την οικονομική δυσπραγία.
• Η διατήρηση της εφημερίδας σήμερα απαιτεί τεράστια προσπάθεια, καθώς η ποιότητα της ενημέρωσης δεν αρκεί από μόνη της για να κρατήσει μια έκδοση ζωντανή.

Μια έκκληση για στήριξη

Ο αθλητικός τύπος της επαρχίας δεν είναι απλώς χαρτί· είναι η ιστορία του τόπου, οι στιγμές των ερασιτεχνών αθλητών και ο συνδετικός κρίκος μιας κοινωνίας. Όπως επισημαίνεται, η πολιτεία και οι φορείς οφείλουν να αναλογιστούν τον ρόλο τους, καθώς ο τοπικός τύπος χρειάζεται στήριξη για να μην σβήσει οριστικά αυτό το ιστορικό κομμάτι του αθλητισμού. Όσοι παραμένουν στις επάλξεις, συνεχίζουν να προσφέρουν με πάθος, ελπίζοντας ότι ο κόσμος θα αναγνωρίσει την αξία του έντυπου λόγου και θα στηρίξει έμπρακτα τις τελευταίες «φωνές» της επαρχίας.