Κραυγή αγωνίας από την ΑΕ Καψόχωρας: "Κάντε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πραγματικά δωρεάν πριν σβήσει οριστικά"

Με μια λεπτομερή «ακτινογραφία» των δυσβάσταχτων εξόδων που απαιτούνται ακόμα και για τη χαμηλότερη κατηγορία, η διοίκηση του συλλόγου στρέφει τα βέλη της προς τον Δήμο Αλεξάνδρειας για την έλλειψη στήριξης, ενώ παράλληλα περιγράφει την απόγνωση των παραγόντων που παλεύουν μόνοι τους.

Η ανακοίνωση αποτελεί ένα ξεκάθαρο μανιφέστο για το μέλλον του αθλητισμού στα χωριά μας, προτείνοντας τη μοναδική βιώσιμη λύση για να υπάρξει ξανά «φως στο τούνελ».

Η ανακοίνωση της ΑΕ Καψόχωρας αναφέρει αναλυτικά:

Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στον νομό Ημαθίας δεν είναι απλώς ένα Σαββατοκύριακο στο γήπεδο. Είναι άνθρωποι που τρέχουν καθημερινά, παράγοντες που βάζουν από το υστέρημά τους, προπονητές που κρατούν ζωντανές ομάδες και χωριά, και ποδοσφαιριστές που συνεχίζουν μόνο από αγάπη για το άθλημα.

Δυστυχώς όμως, χρόνο με τον χρόνο, το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Και ο βασικός λόγος είναι η έλλειψη οράματος και στήριξης. Οι νέοι ποδοσφαιριστές λιγοστεύουν, τα παιδιά απομακρύνονται από τα γήπεδα και οι ομάδες παλεύουν να επιβιώσουν οικονομικά μέσα σε μια καθημερινότητα γεμάτη έξοδα.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι μια μόνο χρονιά στη Β’ κατηγορία χρειάζεται περίπου:

2.000€ για προπονητή

2.500€ για διαιτησίες

600€ για γιατρό αγώνων

1.000€ για μεταγραφές και δηλώσεις συμμετοχής

2.000€ και πλέον για συντήρηση γηπέδου (κουρέματα, βλάβες, βάψιμο γραμμών και άλλες εργασίες)

Και όλα αυτά σε μια περίοδο που ο Δήμος Αλεξάνδρειας έχει ουσιαστικά πετάξει το βάρος στις ίδιες τις ομάδες, νίπτοντας τας χείρας του απέναντι στον αθλητισμό και στις ανάγκες των σωματείων.

Προσθέστε ακόμα:

ρούχα και αθλητικό υλικό,

λογιστές και δικηγόρους,

έξοδα για μητρώα και γραφειοκρατία,

καθημερινές μετακινήσεις και λειτουργικά κόστη.

Έξοδα, έξοδα, έξοδα…

Και κάπου εκεί ο άνθρωπος που αγαπά το ποδόσφαιρο κουράζεται. Γιατί κανείς πλέον δεν θέλει να βρίσκεται μονίμως στο τρέξιμο, να παρακαλά δεξιά και αριστερά για χορηγίες και δωρεές μόνο και μόνο για να κρατήσει μια ομάδα ζωντανή.

Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν πολυτέλεια. Είναι κοινωνία, είναι νεολαία, είναι διέξοδος για τα παιδιά των χωριών και των πόλεων. Αν πραγματικά θέλουμε να υπάρχει μέλλον, πρέπει επιτέλους να στηριχθεί ουσιαστικά.

Η λύση είναι μία:

Να γίνει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πραγματικά ΔΩΡΕΑΝ για τα σωματεία. Να μειωθούν τα παράβολα, να καλυφθούν βασικά έξοδα, να στηριχθούν οι εγκαταστάσεις και οι άνθρωποι που κρατούν όρθιο το άθλημα.

Ίσως τότε… ίσως να δούμε ξανά φως στο τούνελ.