Η κυριαρχία της Νάουσας, η "σκεπτική" Βέροια και η Αλεξάνδρεια που ψάχνεται...

Για τη Νάουσα δεν πρόκειται απλώς για μια πρωτιά, αλλά για μια κυριαρχία που επιβεβαιώνεται σε όλα τα επίπεδα: από τα αποτελέσματα μέχρι την εικόνα στο γήπεδο. Η άνοδος στη Γ΄ Εθνική δεν είναι απλώς επιτυχία, αλλά επιβράβευση μιας συνολικής προσπάθειας που φαίνεται να έχει βάθος και προοπτική. Το ζητούμενο πλέον για τη Νάουσα δεν είναι μόνο η παρουσία στη νέα κατηγορία, αλλά η προσαρμογή σε ένα πιο απαιτητικό περιβάλλον, όπου η ποιότητα θα πρέπει να συνδυαστεί με εμπειρία και σωστό σχεδιασμό.

Στον αντίποδα, τα πλέι άουτ έρχονται να σώσουν το σασπένς που… χάθηκε στην κορυφή. Εκεί που άλλοι χαμογελούν, κάποιοι άλλοι μετράνε βαθμούς, σενάρια και πιθανότητες σαν να δίνουν πανελλήνιες. Οι ομάδες που θα βρεθούν στις θέσεις 10 και 11 ετοιμάζονται για δύο παιχνίδια που δεν είναι απλά αγώνες, αλλά… τελικοί νεύρων.

Ο Φίλιππος Μελίκης ήδη αποχαιρέτησε την κατηγορία, αφήνοντας πίσω του μια θέση «κενή», αλλά και μια υπενθύμιση ότι στο ποδόσφαιρο τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, αλλά αυτός που θα κάνει τα λιγότερα λάθη – ή αυτός που θα έχει απλώς λίγο περισσότερο… καθαρό μυαλό όταν η μπάλα καίει. Σε κάθε περίπτωση, το φινάλε προμηνύεται πιο αγχωτικό από ό,τι θα περίμενε κανείς πριν μερικές αγωνιστικές.

Η επόμενη σεζόν στη Γ΄ Εθνική βρίσκει την Ημαθία με τριπλή εκπροσώπηση, καθώς Βέροια, Αλεξάνδρεια και Νάουσα ετοιμάζονται να σηκώσουν το βάρος – και την ευθύνη – του τοπικού ποδοσφαίρου σε μια απαιτητική κατηγορία. Σίγουρα, σε πρώτη ανάγνωση, αυτό είναι ένα θετικό νέο. Περισσότερες ομάδες σημαίνουν μεγαλύτερη παρουσία, περισσότερα παιχνίδια με ενδιαφέρον και μια αίσθηση ότι ο νομός «ακούγεται» ξανά στο ποδοσφαιρικό χάρτη. Από την άλλη, η γνωστή λογική του «μη χείρον, βέλτιστον» δύσκολα αφήνει περιθώρια για πανηγυρισμούς.

Γιατί, καλώς ή κακώς, η ποσότητα δεν εγγυάται και ποιότητα. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να συμμετέχουν τρεις ομάδες, αλλά να είναι ανταγωνιστικές, βιώσιμες και – γιατί όχι – πρωταγωνίστριες. Διαφορετικά, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος η παρουσία να είναι περισσότερο… τυπική παρά ουσιαστική.

Σε ένα πρωτάθλημα όπως η Γ΄ Εθνική, που κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο σκληρό, δεν αρκεί να δηλώσεις «παρών» – πρέπει να αποδείξεις ότι αξίζεις να είσαι εκεί.

Με μια πιο… χιουμοριστική ματιά, θα μπορούσε να πει κανείς ότι η Ημαθία πάει «με τρεις στο γήπεδο», ελπίζοντας ότι τουλάχιστον ένας θα βγει μπροστά όταν τα πράγματα ζορίσουν. Το ιδανικό, βέβαια, θα ήταν να μην χρειαστεί να ψάχνουμε «σωτήρες», αλλά να δούμε και τις τρεις ομάδες να στέκονται με αξιοπρέπεια και φιλοδοξία.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το στοίχημα δεν είναι πόσοι ξεκίνησαν, αλλά πόσοι θα αντέξουν μέχρι το τέλος και με τι αποτύπωμα.

Με τρεις ομάδες στη Γ΄ Εθνική, το μόνο σίγουρο είναι πως η Ημαθία δεν θα πλήξει τη νέα σεζόν. Βέροια, Αλεξάνδρεια και Νάουσα θα μπουν στη μάχη με διαφορετικές αφετηρίες, αλλά με κοινό στόχο: να σταθούν όρθιες σε ένα πρωτάθλημα που δεν συγχωρεί λάθη. Και κάπου εδώ αρχίζει το… ενδιαφέρον.

Γιατί όταν έχεις τοπικές ομάδες στην ίδια κατηγορία, τα παιχνίδια δεν είναι απλώς αγωνιστικές υποχρεώσεις. Είναι υποθέσεις γοήτρου. Οι «ομηρικές» μάχες που αναμένονται δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα δούμε ματς με ένταση, πάθος, δυνατές μονομαχίες και – γιατί όχι – λίγο παραπάνω… δράμα από το συνηθισμένο. Από εκείνα τα παιχνίδια που δεν κρίνονται μόνο στην τακτική, αλλά και στην καρδιά (και καμιά φορά στα νεύρα της εξέδρας).

Βέβαια, για να είμαστε και ρεαλιστές, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να κεντριστεί το ενδιαφέρον των φιλάθλων με δυνατά ντέρμπι, αλλά να υπάρξει και ουσία. Γιατί καλές οι «μάχες», καλό το πάθος, αλλά στο τέλος της ημέρας αυτό που μετράει είναι οι βαθμοί και η διάρκεια.

Με μια δόση χιούμορ, ας ελπίσουμε πως οι ημαθιώτικες ομάδες δεν θα παίξουν απλώς ωραίο… «έργο», αλλά θα έχουν και καλό τέλος – γιατί το κοινό μπορεί να αγαπά το θέαμα, αλλά λατρεύει τις επιτυχίες.

Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και στη Γ΄ Εθνική η Ημαθία θα έχει τρεις ομάδες, αλλά με πολύ διαφορετική εκκίνηση. Η Νάουσα ξεκινάει με «αέρα» νικητή: φρέσκια ψυχολογία από την άνοδο, διοίκηση που δείχνει διάθεση να στηρίξει την προσπάθεια και ενθουσιασμό που… περισσεύει. Σε μια κατηγορία που δεν συγχωρεί αστάθεια, μοιάζει να έχει το μομέντουμ με το μέρος της.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι πόσο εντυπωσιακά ξεκινάει κάποιος, αλλά πόσο θα αντέξει όταν η πίεση κορυφωθεί και το πρωτάθλημα μετατραπεί σε μαραθώνιο και όχι σε κατοστάρι. Στις δύσκολες στιγμές θα φανεί ποιος έχει αντοχές, βάθος στο ρόστερ και… καθαρό μυαλό όταν η μπάλα καίει.

Η Βέροια και η Αλεξάνδρεια έχουν πιο σύνθετα ζητήματα. Στη «βασίλισσα» του βορρά η απογοήτευση από την αποτυχία για άνοδο στη Superleague2 φέρνει προβληματισμό για το μέλλον, με την απορία αν ο χρηματοδότης Αγάπιος Αναστασιάδης θα συνεχίσει ή θα δώσει τα κλειδιά αλλού.

Η Αλεξάνδρεια, παρά τον χαρακτήρα που έδειξαν οι παλαίμαχοι και την επιτυχή παραμονή, θα ζήσει ξανά το καλοκαίρι διοικητική αβεβαιότητα, καθώς το τρέχον σχήμα δεν θα συνεχίσει.

Με λίγο χιούμορ, η Ημαθία μπαίνει στη Γ΄ Εθνική με τρεις ομάδες και τρεις… ατμόσφαιρες: η Νάουσα χαμογελάει, η Βέροια σκέφτεται και η Αλεξάνδρεια προσπαθεί να βρει τα πατήματά της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι φίλαθλοι θα έχουν συναρπαστικό ενδιαφέρον για κάθε στροφή της σεζόν…

Το «Κοκτέιλ» δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Κερκίδα» της Δευτέρας