Η Βέροια χρειάζεται ενότητα, ειλικρίνεια και ανάληψη ευθυνών

Πρέπει, λοιπόν, κάποιοι να καταλάβουν -ανεξάρτητα από το πόστο που κατέχουν και τον ρόλο που υπηρετούν- ότι κανένας φίλαθλος της Βέροιας δεν κατεβαίνει στο γήπεδο για να παρακαλάει την αποτυχία της ομάδας του. Κανείς δεν χαίρεται με τα λάθη, τις ήττες ή τις δύσκολες στιγμές. Ο πόνος είναι κοινός. Και είναι ο ίδιος, είτε προέρχεται από αυτούς που βρίσκονται σήμερα κοντά στην ομάδα, είτε από εκείνους που στο πρόσφατο ή πιο μακρινό παρελθόν υπηρέτησαν άλλες ομάδες, αλλά σέβονται και αναγνωρίζουν τη σημασία της Βέροιας.

Δεν αμφισβητεί κανείς ότι και οι σημερινοί άνθρωποι που κινούνται, κυρίως εξωδιοικητικά, γύρω από την ομάδα, αγαπούν τη Βέροια. Όμως η αγάπη δεν αποδεικνύεται με την αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων. Δεν αποδεικνύεται με τη μετατόπιση ευθυνών, ούτε με τη δημιουργία κλίματος διχασμού. Η εύκολη λύση της «λάσπης» προς κάθε κατεύθυνση, δεν προσφέρει τίποτα. Αντιθέτως, απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον κόσμο που έχει απομείνει δίπλα στην ομάδα.

Αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα να παρουσιάζονται σήμερα ως «μόνοι» που τα κάνουν όλα, όταν με τις δικές τους επιλογές και τη δική τους στάση, απομακρύνθηκε από το επιτελείο του προέδρου, ένα στέλεχος με μεγάλη εμπειρία στο ποδόσφαιρο, ένα στέλεχος που θα μπορούσε να προσφέρει γνώση, ισορροπία και στήριξη σε δύσκολες στιγμές.

Η Βέροια χρειάζεται ενότητα, ειλικρίνεια και ανάληψη ευθυνών. Χρειάζεται ανθρώπους που να μπορούν να κοιτάξουν τον κόσμο στα μάτια και να πουν την αλήθεια, χωρίς υπεκφυγές. Γιατί ο κόσμος που έχει απομείνει, δεν ζητά θαύματα. Ζητά σεβασμό. Ζητά να νιώθει ότι η ομάδα του διοικείται με καθαρό μυαλό και καθαρή συνείδηση.

Αν πραγματικά θέλουμε η Βέροια να σταθεί ξανά στα πόδια της, το πρώτο βήμα δεν είναι να βρούμε ποιος φταίει. Είναι να αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί. Μόνο έτσι μπορεί να αλλάξει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Μόνο έτσι μπορεί να επιστρέψει η εμπιστοσύνη.

Επιμέλεια: Βύλλης Γαλανομάτης